8 Haziran 2006 Perşembe

Göztepe taraftarı ağlıyor, feryad ediyor merhum kaptanı Gürsel Aksel'e... "Uyan uyan Koca Kaptan, Göztepe'nin haline bak" diye...

Kurtuluşu toprağın altında arayan, her gün yatağından "bir mucize gerçekleşir" diye kalkan, gazete sütunlarında "yalan beyanatlar"dan bile medet uman, tanrıya yakaran Göztepe taraftarı da artık çaresiz...

Çünkü; "Cebren ve hile ile Göztepe'nin bütün kaleleri zaptedilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları (takımı) dağıtılmış ve kulübün her köşesi bilfiil işgal edilmiş..."

"Geçmişte iktidara sahip olanlar gaflet, dalâlet ve hattâ hıyanet içinde bulunmuş" İşte Göztepeliler bundan çaresiz... Çare bildikleri de yok ortada... Onlar da "ümit yok" deyip çekip gitmişler arkalarına bakmadan...

Geminin tamamen batmasını bekliyorlar... "Belki dibe vurur da, sonra çıkartırız" diyorlar...

Ama koca çınar direniyor, boğuşuyor dev dalgalarla... Batmıyor... Kolay mı? Koca Göztepe kolay kolay batar mı? İşte Göztepe'nin hali bu...

Yazık hem de çok yazık... İzmir'in tarihine sahip çıkmayanlara yazık... Tarihi binaları "kurtulsun" diye restore eden zihniyet, Koca Göztepe'nin çöküşünü nedendir görmüyor...

Milyonların sevgilisi, Türk futbolunun yaşayan efsanesi, yere göğe sığdıramadığım Göztepe ağlıyor... Hem de herkesin gözünün içine baka baka...